Geisha Jugendstil

Gustav Klimt schilderde vrouwen alsof ze deel waren van het universum — omhuld door goud en patronen die zowel decoratief als kosmisch voelden. De geisha werd al eeuwenlang afgebeeld als icoon van gestileerde vrouwelijkheid. Wat als je die twee tradities samenvoegt? Dat was Dinah's vertrekpunt: de geisha niet als Japans stereotype, maar als universeel symbool van de vrouw die haar kracht kleedt in schoonheid. En Klimts Jugendstil niet als Europees monopolie, maar als een visuele taal die net zo goed Japanse elegantie kan omvatten. De AI kreeg de opdracht om Klimts gouden periode te combineren met de compositorische rust van Japanse houtsneden. Het resultaat zijn portretten waarin je Wenen en Kyoto tegelijk ziet — waarin bladgoud en kimono-stof door hetzelfde penseel lijken aangebracht. De spiralen zijn Klimt, de sereniteit is Japan, en het geheel is iets dat geen van beide culturen alleen had kunnen maken.