Breitner Rood

Er zijn schilderijen die je bijblijven als een fluistering. Breitners meisje in de rode kimono is er zo een — een beeld dat me al jaren niet loslaat. Niet om de techniek, maar om het gevoel: die volmaakte overgave aan rust. Ik wilde dat moment opnieuw schilderen, maar dan door mijn eigen ogen. In mijn versie draagt ze dezelfde rode kimono, maar rijker, levendiger — alsof de stof zelf droomt. De bloemenpatronen zijn niet gekopieerd maar hertaald: elke bloem is een klein gesprek tussen Breitner en mij. Ze rust, ze slaapt misschien, maar haar aanwezigheid vult het hele doek. Dit is geen kopie. Dit is een liefdesbrief.