Nieuwsbrief: De Eerste Dag van het Binnenlicht

Nieuwsbrief: De Eerste Dag van het Binnenlicht

Het licht kantelt en je huis wordt weer binnenwereld. Over quiet luxury aan je muur, wat kunst met je brein doet, en een klein kijkritueel voor september.

Nieuwsbrief: De Eerste Dag van het Binnenlicht

Lieve jij,

Vanochtend was het voor het eerst koud in het atelier. Niet echt koud — die soort die je alleen merkt aan je handen, aan hoe je even blijft staan met je koffie in plaats van meteen te beginnen. Ik heb de deur naar de tuin dichtgedaan voor het eerst sinds mei. Er kwam een klein soort stilte binnen die er de hele zomer niet was.

En toen zag ik het aan het doek waar ik aan werk. In augustus leek dat werk me te licht, bijna ijl. Vanochtend, met dat lagere licht dat schuin door het raam viel in plaats van recht van boven, klopte het ineens. Hetzelfde doek, dezelfde verf, een ander seizoen. Ik heb er niets aan veranderd — het licht deed het werk. Dat is elk jaar opnieuw de les die ik moet leren: soms is het niet je kunst die anders moet, maar de tijd die eromheen staat.

Deze brief gaat daarover. Over wat er gebeurt als het licht kantelt en je huis van buitenleven naar binnenleven schuift. Over stil durven kijken. En over de vraag waar ik de afgelopen twee weken het meest mee bezig ben geweest: waarom minder aan je muur soms zoveel meer doet.

Uitgelicht

In Quiet Luxury: Hoe Minder Kunst Meer Sfeer Schept schrijf ik over iets wat ik in mijn eigen huis pas laat begreep: dat één werk dat je écht hebt gekozen meer doet dan tien dingen die je "ook wel mooi" vindt. Quiet luxury gaat niet over duur. Het gaat over durven weglaten, zodat het ene dat blijft hangen ook echt ademruimte krijgt. Lees meer →

En in Rust aan je Muur: Wat Kunst Doet met je Brein ben ik de wetenschap ingedoken, omdat ik altijd al vermoedde wat ik in de workshops zie gebeuren: mensen die voor een doek gaan staan en langzamer gaan ademen. Blijkt dat er echt iets meetbaars gebeurt. Kunst kijken is geen luxe voor als je tijd over hebt — het is een van de goedkoopste vormen van zorg voor jezelf die er bestaat. Lees meer →

Inspiratie: het najaar wordt diep, warm en tastbaar

Als ik nu de internationale bladen doorblader, valt me op hoe hard de slinger de andere kant op is gegaan. Weg van koel minimalisme, richting kleuren met bodem: verzadigd pruim, kaneel, mosterd, ossenbloed en vooral chocoladebruin, dat dit jaar overal opduikt. Designers vertellen dat hun klanten om méér vragen — meer warmte, meer diepte, en beduidend meer lef. Walnoot in plaats van eiken. Merlot in plaats van greige.

Wat me daarbij het meest raakt, is dat het niet over kleur alleen gaat. Het gaat over stoffelijkheid. Moiré, mohair, zijdevelours, gedraaid linnen — materialen die je wíl aanraken. Precies dezelfde beweging zie ik aan de muur: geen gladde prints, maar verf die je van opzij ziet liggen. Ik schreef er twee weken terug over in Textuur Vertelt, en het najaar geeft me gelijk.

En noteer 12 september: dan opent het Stedelijk een groot Yayoi Kusama-retrospectief — zeventig jaar werk, van schilderijen tot de spiegelkamers. Ik ga zeker. Als je dit najaar één ding doet voor je oog, doe dan dat.

Tip van Dinah

Een klein ritueel voor deze eerste septemberweken: verhang niets, maar kijk één werk opnieuw.

Ga aan het eind van de middag voor een schilderij staan dat er al maanden hangt — het uur waarop het licht nu laag en goud binnenvalt. Blijf twee minuten staan. Langer dan comfortabel voelt. Je zult merken dat er kleuren omhoogkomen die in het zomerlicht wegvielen: een onderlaag oker, een grijs dat ineens paars blijkt.

Pas daarna beslis je of je iets wilt veranderen. Negen van de tien keer hoeft het niet. Het seizoen heeft je werk al opnieuw geschilderd — jij hoeft alleen te gaan kijken.

Vooruitblik

De komende weken neem ik je mee de herfst in met twee dingen die ik nu al leuk vind om voor te bereiden. Eén: een stuk over gelaagd hangen als het buiten donker wordt — hoe je meerdere werken laat samenwerken zonder dat je muur rommelig wordt. En twee: iets over kleur en geheugen, over waarom bepaalde tinten je terugbrengen naar een huis waar je ooit woonde.

En in het atelier drogen de eerste najaarswerken. Veel bruin. Meer bruin dan ik van mezelf gewend ben, eerlijk gezegd — maar het klopt met dit seizoen, en ik ben opgehouden daartegen te vechten.

Tot over twee weken. Doe die deur gerust dicht en zet iets warms op. Dit is precies het seizoen waarin je huis weer helemaal van jou wordt.

Lief,
Dinah

Met liefde,

Dinah